Łukasz Kwinta

Empatyczny, o co na onkologii trudno. Szkoła prof. Wysockiego. Ratuje i ciągnie za uszy. Do końca. Polecam każdemu.

Powiem tak, już przy drugiej wizycie wyszliśmy z gabinetu z poczuciem pozostawienia samym sobie, ponieważ lekarz nie podjął się żadnego leczenia nowotworu płuca. A przy pierwszej wizycie pan doktor stwierdził, że tata ma zrobić tomograf głowy i jeśli tu będzie wszystko dobrze to będzie leczył tatę. Nie rozumiem tego, jak można wysłać człowieka do domu bez żadnego leczenia.

Przede wszystkim lekarz nie przekazał informacji na jak poważnym etapie choroby jest mama... kazał czekać poprawę masy ciała u mamy, która po chemioterapii spadała i nie kwalifikowała się do następnej, kazał dzwonić i umawiać się na kolejne wizyty zamiast zaproponować rozwiązanie w stylu dokarmiania dożylnego, bądź innej pomocy przy leczeniu onkologicznym , niestety po czasie mama była w takim stanie, że pozostało jedynie leczenie paliatywne , z którym nie mogliśmy się pogodzić, nie mieliśmy pojęcia o tym a lekarz wiedząc to nie raczył spojrzeć prawdzie w oczy i Nam tego powiedzieć, A my mogliśmy coś jeszcze w tym czasie zrobić!! Ponadto w przypadku osoby z upośledzonym słuchem pacjentki lekarz nawet nie starał się rozmawiać z nią tylko patrzył i rozmawiał z rodzina, jakby jej nie było w pokoju, co było dla Nas druzgocące , lekarz bez większego zaangażowania , jakiejkolwiek empatii , pomysłu na inne metody leczenia choćby przy testach onkologicznych , pacjent zostawiony samemu sobie , nie polecam lekarza , poszukajcie innego SPECJALISTY , szkoda Waszego cennego czasu !!