Tomasz Łopatyński

W mojej ocenie pacjentów z NFZ doktor traktuje na odczepnego, byle jak. Ciągle Pan doktor jest zdenerwowany, naburmuszony. Dotychczas nie przekonałam się o jego dobrych manierach, człowieczeństwie, kulturze.

bardzo serdecznie polecam i daję okejkę

Czytając niektóre ochy i achy nad dr Łopatyńskim, zastanawiam się, czy aby na pewno mówimy o tym samym lekarzu??? Nie neguję, że być może przyjmując pacjentów prywatnie, jest taki właśnie och, ach, grzeczny, ludzki, troskliwy... Niestety, będąc pacjentką z NFZ jestem traktowana na odczepnego, byle jak... Ciągle Pan doktor naburmuszony ... Przez kilka lat leczenia u tegoż specjalisty, mogę na palcach jednej ręki policzyć jego w miarę przystępny nastrój, większość wizyt, to akceptowanie jego "much w nosie"... Dotychczas nie przekonałam się o jego dobrych manierach, człowieczeństwie, kulturze czy zainteresowaniu stanem zdrowia, które jest na tyle o ile, żeby nie umrzeć od razu pod jego gabinetem... No może, gdyby pójść prywatnie, Pan doktor byłby prawdziwym lekarzem, takim z krwi i kości... I tak na koniec, jakikolwiek lekarz nie tylko ma leczyć, ale ma też w zamian za szacunek, darzyć szacunkiem pacjenta, bo dzięki niemu między innymi, ma z czego żyć!

Potwierdzam zamieszczone wcześniej opinie o nieuprzejmości i aroganckim wręcz zachowaniu doktora. Nie oceniam umiejętności leczenia pacjentów, ponieważ mój kontakt z doktorem miał miejsce na izbie przyjęć szpitala, kiedy to pojawiłam się tam z moim ojcem. Dopiero kiedy stary schorowany i cierpiący człowiek powiedział: "Panie doktorze niech Pan na mnie nie krzyczy. Ja walczyłem w AK w czasie wojny, siedziałem w obozie na Majdanku i nie życzę sobie takiego traktowania", wówczas zmienił swoje zachowanie. Sytuacja miała miejsce w 2011 roku, mój ojciec już nie żyje. Teraz pisząc te słowa mam łzy w oczach. Doktora ojciec również zmarł. Może dało mu to do myślenia.