Lekarze, pielęgniarki bez zarzutu.

Piszę o szpitalu Magodent na Szamockiej, ale na Fieldorfa jest to samo. Szpital na Szamockiej nowoczesny i bardzo ładny, ale na tym zalety się kończą. Szpital nastawiony na zysk i leczenie tylko i wyłącznie chemią. Jak pacjent zostaje nią wyniszczony to już nie ma ten ośrodek nic do zaoferowania i w stanie ciężkim wysyłają do domu. Pacjent traktowany jest jak przedmiot - bo lekarz nawet nie znalazł czasu aby go porządnie zbadać i z niewydolnością krążeniową, płynem w płucach został wypisany do domu.Nie zapewniono żadnego transportu, kazano nam przewozić osobę w stanie ciężkim samochodem na półleżąco. Skandal. Jak można tak traktować cierpiącego pacjenta? Gdyby nie szybka interwencja rodziny w innym ośrodku pacjent już by nie żył.

Onkologia na Fieldorfa była znakomitym adresem w Warszawie do mniej więcej 2014 r. Ostatnie dwa - trzy lata obserwuję tendencję spadkową zarówno jeśli chodzi o jakość opieki nad stałymi pacjentami (np. dotkliwy brak etatowych lekarzy onkologów - po dr Witowicz do dziś nie jest zagospodarowany etat), jak i poziom diagnostyki. To, co kiedyś mieściło się w dobrym standardzie, dziś jest sprzętem starym - na przykład aparaty do mammografii, część aparatów do usg, rezonans magnetyczny). W efekcie wyniki badań obrazowych są mało miarodajne w stosunku do uzyskiwanych z aparatów najnowszej generacji.Dużo do życzenia pozostawia stosunek do pacjentów średniego personelu medycznego w Zakładzie Diagnostyki Obrazowej. Mam wrażenie, że tam nikt nie myśli o niczym, co ludzkie. Przykład: rezonans magnetyczny piersi. Proszę Panią kierownik, by wyobraziła sobie, że ma 66 lat, różne dysfunkcje w sprawności fizycznej i jako "normalna pacjentka" wdrapała się bez schodka, bez niczyjej pomocy na dziwną bardzo wąską i twardą leżankę wysokości stołu z zastrzeżeniem, że położyć trzeba się na brzuchu a nogi mieć uniesione do góry. Tego naprawdę należy spróbować, by zrozumieć, co piszę. Wcześniej miałam w tym zakładzie wykonywany rezonans magnetyczny głowy. Po zakończeniu badania usłyszałam od pielęgniarki "A co się pani tak spociła!" Prawda, jak miło? Dużym problemem jest rejestracja pacjentów. Wprowadzona ostatnio "innowacja" w postaci zapisów przez Internet jest opowieścią długą, więc skrócę. Ze skierowaniem na cito od onkologa podchodzę do dolnej rejestracji, by zapisać się na rezonans magnetyczny piersi. Uprzejmy pan równie uprzejmie mnie informuje, że na dany miesiąc nie ma już terminów a na następny miesiąc, który ma zacząć się w przyszłym tygodniu, terminów jeszcze nie ma, bo lekarz nie podał.Pytam, co mam zatem zrobić, bo mieszkam poza Warszawą. Pan sugeruje, by skorzystać z rejestracji przez Internet. W domu tego samego dnia robię więc skan skierowania, załączam do maila z prośbą o najbliższy termin w nadchodzącym miesiącu. Wszystko dzieje się w czwartek, w niedzielę zaczyna się następny miesiąc. We wtorek, czy w środę dzwoni pani z rejestracji z informacją, że dostała właśnie mojego maila, ale nie ma już miejsc. Jest to jak dotąd jedyny znany mi przypadek, w którym mail wysłany za pomocą gmaila szedł ponad 4 doby. W rezultacie, pani zadzwoniła po dwóch dniach ponownie, że może mnie zapisać na kolejny miesiąc. Przyjęłam tę propozycję, ale była to moja ostatnia wizyta onkologiczna w Magodencie. W sumie szkoda - byłam jedną z pierwszych pacjentek, przeżyłam wszystkie remonty i adaptacje, byłam bardzo usatysfakcjonowana opieką ze strony pani doktor Magdaleny Witowicz, mile wspominam nie pracującego już dr Świrskiego, szacunkiem darzę dr Marciniaka, ale cóż - to nie jest już firma, którą komukolwiek polecę, kto szuka profesjonalizmu w kompleksowej opiece onkologicznej.

Fatalne warunki w których muszą przebywać pacjenci: czas oczekiwania na podanie chemioterapii około 6-7 godzin: najpierw od godziny 7 rano czeka się około 2 godzin na przyjęcie na izbie przyjęć, potem następna dwie godziny czeka się na pobranie krwi, następnie dwie godziny czeka się na wyniki krwi, a potem może tak być że chemii w ogóle nie podadzą. i to wszystko w niewiarygodnym tłoku i ścisku - nawet nie ma gdzie usiąść. Pacjenci kaszlą i siebie na wzajem zarażają. Panie pielęgniarki w pokoju zabiegowym narażające pacjentów na dodatkowe choroby, a nawet na śmierć. Pani pielęgniarka robiąca mi EKG,kazała rozebrać do pasa i położyć się na leżance postawionej tuż pod rozszelnionym oknem (temperatura za oknem ujemna). Na moje prośby o zamknięcie okna, że bardzo wieje, okłamała mnie mówiąc, że "takie okna, nic mi się nie stanie". Prawda jest taka, klamki z okien zostały zdjęte przez personel, leżą na oknie, żeby pacjent przypadkiem okien nie mógł zamknąć. W konsekwencji dostałam ciężkiego zapalenia oskrzeli. Na pielęgniarkę napiszę skargę i pozwę ją do sądu. Magodent to placówka prywatna dla której najważniejszy jest zysk, natomiast warunki w jakich pacjenci przebywają, nikogo tam nie interesują.